yaşamla ölüm arasındayım ben
mermiler adrese isteksiz 'çığlıklarımda'
çırılçıplak kalan bedenim
kuduz bir köpeğin salyalı görüntüsünde
-ruhsal bir tecavüz-
ince kıyafetini giyince üstüne gece
otostop çeken bir kadının
yatağa her uzandığında
içindeki o anlamsız boşluk
-çiftleşme yarışında-
sensizlik kahredip hırpalarken bedenimi
koluma taktığım kahpe kırıtmaların
heybetinden ürktüğüm korktuğum ilk güzelliksin
-güldü arsızca parasıyla dedi-
inlemelerin sessiz harfsizleştiği
geceden sıyrılır eski bir çığlık
telaşlı ayak sesleri eksilir birer birer
oysa şehir karanlığı giyindiğinde
kaybetmiştir bakirliğini
-bebeğin düşünde gördüğü melek-
